Ałun, który doprowadził do źródeł
Wieś wzmiankowano już w 1346 roku, ale o jej dalszych losach zdecydował przemysł, nie rolnictwo. W 1563 roku uruchomiono tu kopalnię ałunu, działającą do wojny trzydziestoletniej — i właśnie przy budowie zakładu ałunowego natrafiono na pierwsze źródło mineralne.
Z tego znaleziska nie zrobiono od razu uzdrowiska. Kuracje rozpoczęły się dopiero w 1802 roku, pod niemiecką nazwą Bad Langenau. Przez pierwsze dekady miejsce rozwijało się wolno, bo zmieniało właścicieli szybciej, niż zdążyło cokolwiek wybudować.
Przełom przyszedł w 1839 roku, gdy zdrój kupił wrocławski lekarz Julius Hancke. Z tego okresu pochodzi budynek łazienek, przebudowany w latach 1870–1871, do dziś mieszczący zakład przyrodoleczniczy. Kolej dotarła tutaj w 1875 roku, stacja powstała w 1882, a polska nazwa Długopole-Zdrój weszła w użycie w 1946 roku.
Trzy ujęcia i jedna pijalnia
Woda jest tutaj powodem, dla którego wszystko inne stoi. Eksploatuje się trzy ujęcia: „Emilia” — słabo zmineralizowana, wodorowęglanowo-wapniowo-magnezowa, radonowa i żelazista; „Kazimierz” — wodorowęglanowo-wapniowo-magnezowo-sodowa z żelazem; oraz „Renata”, najmocniej zmineralizowana z trzech, dodatkowo z krzemem.
To szczawy, czyli wody nasycone dwutlenkiem węgla w sposób naturalny. Ten sam gaz wykorzystuje się w suchych kąpielach kwasowęglowych, jednej z metod stosowanych w miejscowym zakładzie.
Ujęcie wody mineralnej w parku zdrojowym jest dostępne publicznie, a pijalnia działa i w parku, i przy zakładzie przyrodoleczniczym. Zadeklarowany profil leczniczy uzdrowiska jest szeroki — obejmuje schorzenia ortopedyczno-urazowe, naczyń obwodowych, układu pokarmowego, reumatologiczne, cukrzycę i choroby krwi — ale najbardziej znane pozostaje tutejsze doświadczenie w rehabilitacji chorób wątroby.
Park, hala spacerowa i to, co zostało po Niemcach
Zabudowa zdrojowa trzyma się jednego ciągu wzdłuż doliny, więc zwiedza się ją bez mapy. Najstarszy element to park o początkach z pierwszych lat XIX wieku, ze starym drzewostanem; po rewitalizacji otwarto go ponownie w 1970 roku.
Drugi punkt to drewniana hala spacerowa z początku XX wieku, przebudowana w 1930 roku i pełniąca dziś funkcję domu zdrojowego. Konstrukcja jest lekka i przewiewna, zaprojektowana pod spacery w deszczu — rozwiązanie typowe dla śląskich zdrojów tej epoki.
Poza tym w rejestrze zabytków jest dawny kościół ewangelicki, dziś użytkowany świecko, i spora grupa dziewiętnastowiecznych oraz dwudziestowiecznych domów rozstawionych po obu stronach doliny. Statut uzdrowiska rada miejska Bystrzycy Kłodzkiej przyjęła w 2009 roku. Ślad świeższy i bolesny zostawiła powódź z 1997 roku, która poważnie zniszczyła zabudowę nad rzeką.
Jak dotrzeć
- Koleją — przystanek Długopole-Zdrój leży na linii Kłodzko–Międzylesie, więc dojazd pociągiem jest tu wygodniejszy niż do większości małych zdrojów.
- Samochodem — doliną Nysy Kłodzkiej, około siedmiu kilometrów na południe od Bystrzycy Kłodzkiej, w stronę Międzylesia i przejścia granicznego z Czechami.
- Pieszo i na rowerze — wieś ciągnie się na około kilometr, a stąd prowadzą ścieżki w stronę Gór Bystrzyckich, na których skraju leży uzdrowisko.
- Jako baza — stąd blisko do Bystrzycy Kłodzkiej, a Masyw Śnieżnika i Międzygórze są w zasięgu krótkiego wypadu.
Czego się tu spodziewać
To nie jest Kudowa ani Polanica. Długopole ma około pięciuset siedemdziesięciu mieszkańców i odpowiednio mało zdarzeń w ciągu dnia: park, pijalnia, rzeka, las. Kto przyjeżdża po deptak z atrakcjami, będzie zawiedziony, kto przyjeżdża po ciszę — raczej nie.
Położenie na wysokości 370 do 400 metrów w dolinie oznacza, że nawet w lipcu wieczory robią się tu chłodne. Warto wziąć coś cieplejszego, niż sugeruje prognoza dla Wrocławia.
Uzdrowisko wchodzi w jeden organizm z Lądkiem-Zdrój, z którym dzieli przedsiębiorstwo zdrojowe, więc oba miejsca łatwo połączyć w jednym wyjeździe.
Jak dojechać i praktyczne info
- Lokalizacja
- gmina Bystrzyca Kłodzka, powiat kłodzki, województwo dolnośląskie — dolina Nysy Kłodzkiej, na skraju Gór Bystrzyckich, około siedmiu kilometrów na południe od Bystrzycy Kłodzkiej
- Wysokość
- około 370 do 400 metrów nad poziomem morza
- Mieszkańcy
- 568 osób według spisu z 2011 roku
- Początki kuracji
- 1802 rok, pod nazwą Bad Langenau; pierwsze źródło odkryte w 1563 roku przy kopalni ałunu
- Surowce lecznicze
- trzy ujęcia szczaw wodorowęglanowych — „Emilia”, „Kazimierz” i „Renata”; dwutlenek węgla do suchych kąpieli kwasowęglowych
- Zabytki
- park z początku XIX wieku, budynek łazienek z 1839 roku, drewniana hala spacerowa z początku XX wieku, dawny kościół ewangelicki
- Status
- statut uzdrowiska przyjęty przez radę miejską Bystrzycy Kłodzkiej w 2009 roku
- Czas pobytu
- pół dnia na obejście zdroju, dłużej jako spokojna baza w Kotlinie Kłodzkiej
- Aktualne godziny i bilety
- strona gminy Bystrzyca Kłodzka
Kiedy najlepiej
Nysa Kłodzka idzie wtedy pełna, a park zaczyna się zielenić od dołu doliny. Szlaki w Góry Bystrzyckie bywają jeszcze mokre, więc lepsze są spacery po samym zdroju.
Najwięcej kuracjuszy i najdłuższe wieczory, ale dolina trzyma chłód i upał odczuwa się tu słabiej niż na nizinach. Dobra pora na łączenie zdroju z wycieczkami w Masyw Śnieżnika.
Stary drzewostan parku pracuje na pełnych obrotach, a ruch wyraźnie opada. Dla wielu odwiedzających najlepszy moment na tę właśnie miejscowość.
Cicho i chłodno; życie przenosi się do pijalni i do zakładu. Z Długopola blisko do tras narciarskich Masywu Śnieżnika, więc zdrój bywa wtedy spokojnym zapleczem nocnym.
Inne atrakcje w Kotlinie Kłodzkiej
Odległości w linii prostej od „Długopole-Zdrój" — policzone z rzeczywistych współrzędnych. Drogą bywa dłużej.
Gdzie spać blisko
Pracujemy nad listą sprawdzonych obiektów w regionie Kotlina Kłodzka. Jeśli prowadzisz pensjonat, domek lub apartament w okolicy — zgłoś swój obiekt.
Dodaj swój obiekt →