Woda znana od czterech wieków
Osada pod nazwą Chudoba pojawia się w dokumentach w XIV wieku, ale o tym, co w niej najważniejsze, zaczęto pisać dopiero później. Źródło mineralne odnotowano tutaj w 1587 roku — nosiło wtedy nazwę Eugenquelle, dziś mówi się o nim Śniadecki. W 1622 roku wody opisał Georg Aelurius w swojej Glaciografii, pierwszej drukowanej historii ziemi kłodzkiej, a pierwsze drewniane urządzenia kąpielowe postawiono tu w 1636 roku, czyli jeszcze w trakcie wojny trzydziestoletniej.
Prusy przejęły te ziemie od Czech w drugiej połowie XVIII wieku i wtedy zaczęło się dziać szybciej. W 1765 roku Fryderyk II polecił zbadać wodę ze źródła, siedem lat później uruchomiono pierwszą pijalnię, a około 1800 roku zastąpiła ją ośmioboczna budowla z drewnianą kopułą. Park i promenadę założono w 1820 roku.
Przełomem była pierwsza naukowa analiza wód, wykonana w 1850 roku przez Adolpha Duflosa — od tego momentu Kudowa funkcjonowała oficjalnie jako uzdrowisko. Dwadzieścia lat później uznano ją za pierwszy zdrój kardiologiczny w Niemczech, w 1874 roku zaczęto stosować borowinę, a w 1905 doprowadzono linię kolejową z Kłodzka. Nazwę Bad Kudowa miejscowość otrzymała w 1920 roku, prawa miejskie dopiero w 1945, a obecną polską nazwę rok później.
Co się tu pije i czym leczy
Podstawą są szczawy, czyli wody tak silnie nasycone dwutlenkiem węgla, że gaz wyczuwa się w smaku — w odmianie wodorowęglanowo-sodowo-wapniowej, żelazistej i borowej. Czerpie się je z kilku ujęć, a trzy noszą nazwiska, które zdradzają, kiedy je nadawano: Śniadecki, Moniuszko i Marchlewski. Część źródeł służy do picia, część do kąpieli.
Oprócz wody pracuje tutejszy torf. Borowinę wprowadzono w drugiej połowie XIX wieku i do dziś idzie na kąpiele i okłady. Osobną specjalnością są kąpiele gazowe i suche kąpiele w dwutlenku węgla — i właśnie one wiążą się najmocniej z kardiologicznym profilem miejsca, bo gaz wchłaniany przez skórę rozszerza naczynia obwodowe.
Zatwierdzone kierunki lecznicze obejmują choroby przewodu pokarmowego, układu krążenia i układu krwiotwórczego, schorzenia ortopedyczno-urazowe, endokrynologiczne i reumatologiczne, a także otyłość — ze szczególnym uwzględnieniem dzieci i młodzieży, co jest w polskich uzdrowiskach rzadkie. Klimat zalicza się do regionu podgórskiego i górskiego o umiarkowanej bodźcowości: średnia roczna temperatura to nieco ponad siedem stopni, roczna suma opadów mieści się w granicach sześciuset kilkudziesięciu milimetrów, a śnieg leży tu przez około sześćdziesiąt dni w roku.
Park, pijalnia i miasto złożone z wsi
Park Zdrojowy, założony w 1820 roku, jest dziś wpisany do rejestru zabytków jako założenie z drugiej połowy XVIII do XX wieku. Obok stoi pijalnia wód ukończona w 1931 roku i zbudowana razem z muszlą koncertową oraz halą spacerową — po remoncie wnętrze wróciło do stylistyki dwudziestolecia międzywojennego. Muszla nie stoi bezczynnie: od 1962 roku odbywają się tutaj sierpniowe Festiwale Moniuszkowskie.
Kudowa w dzisiejszym kształcie to kilka dawnych wsi zrośniętych w jedno miasto — między innymi Czermna, Zakrze i położona wyżej Pstrążna. To tłumaczy, dlaczego od strefy zdrojowej do najciekawszych miejsc trzeba przejść albo przejechać kilka kilometrów, i dlaczego miasto ma ponad dziewięć tysięcy mieszkańców rozsypanych na dużym obszarze.
Położenie jest tu nietypowe pod dwoma względami. Po pierwsze, granica z Czechami biegnie od południa i zachodu, a od Kotliny Kłodzkiej Obniżenie Kudowy oddziela Przełęcz Polskie Wrota — czeskie Hronov i Náchod leżą stąd bliżej niż Kłodzko. Po drugie, potok Bystra oddaje wodę przez Metuję nie Odrze, lecz Łabie, co po polskiej stronie Sudetów zdarza się rzadko.
Czermna, Pstrążna i reszta miasta
W Czermnej, przy kościele świętego Bartłomieja, stoi Kaplica Czaszek — jedna z trzech tego rodzaju w Europie, wyłożona w środku ludzkimi czaszkami i kośćmi. Portal ma o niej osobną stronę, więc tu wystarczy powiedzieć, że to kilkanaście minut spacerem od zdroju i że dla wielu przyjezdnych jest ona głównym powodem wizyty w mieście. W tej samej dzielnicy pokazywana jest też ruchoma szopka z około dwustu pięćdziesięcioma figurkami.
Pstrążna leży wyżej, już na Pogórzu Orlickim, i tam urządzono Muzeum Kultury Ludowej Pogórza Sudeckiego — skansen drewnianej zabudowy regionu, z dala od ruchu i zdrojowych deptaków. W samym mieście działa Muzeum Zabawek, a dawne Muzeum Żaby zmieniło się w Ekocentrum Parku Narodowego Gór Stołowych; od zdroju odchodzi także Szlak ginących zawodów. Stąd wyrusza się na Szczeliniec Wielki i Błędne Skały, choć na jedno i drugie trzeba osobnego dnia.
Jak dotrzeć
- Samochodem — droga krajowa numer 8, czyli polski odcinek trasy europejskiej E67 z Pragi do Helsinek; przejście graniczne jest w granicach miasta.
- Alternatywą od Kłodzka — droga wojewódzka 387 ze Ścinawki Górnej, spokojniejsza i ładniejsza niż ósemka.
- Koleją — stacja Kudowa-Zdrój na linii z Kłodzka, czynnej od 1905 roku.
- Pieszo po mieście — strefa zdrojowa jest zwarta i płaska, ale do Czermnej, a zwłaszcza do Pstrążnej, trzeba już podejść pod górę.
Dobre rady
Kudowa pracuje cały rok i nie zamyka się na zimę, co w Sudetach nie jest regułą. Na jednodniowy przyjazd najlepiej sprawdza się podział: park i pijalnia przed południem, jedna z dzielnic po. Próba zrobienia w jeden dzień zdroju, Czermnej, Pstrążnej i Gór Stołowych kończy się tym, że nie zostaje czasu na nic.
Warto pamiętać o dokumentach — granica jest tutaj tak blisko, że przejście jej bywa przypadkowe. Informacje o udostępnianiu obiektów i o zabiegach zmieniają się co sezon, więc przed wyjazdem lepiej sprawdzić je u źródła.
Jak dojechać i praktyczne info
- Lokalizacja
- Obniżenie Kudowy u stóp Gór Stołowych, dolina potoku Bystra, województwo dolnośląskie, powiat kłodzki; od południa i zachodu granica z Czechami
- Wysokość
- około 370–420 metrów n.p.m.
- Co to jest
- statutowe uzdrowisko; wody mineralne odnotowane w 1587 roku, oficjalny status zdroju od 1850
- Surowce lecznicze
- szczawy wodorowęglanowo-sodowo-wapniowe, żelaziste i borowe oraz borowina
- Profil leczniczy
- choroby przewodu pokarmowego, układu krążenia i krwiotwórczego, ortopedyczno-urazowe, endokrynologiczne, reumatologiczne, otyłość u dzieci i młodzieży
- Pierwszeństwo
- od 1870 roku uznawana za pierwsze uzdrowisko kardiologiczne w Niemczech
- Park Zdrojowy
- założony w 1820 roku, w rejestrze zabytków jako założenie z drugiej połowy XVIII–XX wieku
- Pijalnia wód
- ukończona w 1931 roku wraz z muszlą koncertową i halą spacerową
- W granicach miasta
- Kaplica Czaszek i kościół świętego Bartłomieja w Czermnej, skansen w Pstrążnej, Muzeum Zabawek, Ekocentrum Parku Narodowego Gór Stołowych
- Wydarzenia
- Festiwale Moniuszkowskie w sierpniu, od 1962 roku
- Klimat
- region podgórski i górski o umiarkowanej bodźcowości; śnieg przez około sześćdziesiąt dni w roku
- Czas pobytu
- dzień na zdrój i jedną dzielnicę; Góry Stołowe wymagają osobnego dnia
- Aktualne godziny i bilety
- oficjalny serwis miasta Kudowa-Zdrój
Kiedy najlepiej
Park budzi się wcześnie i jest wtedy najspokojniejszy, a woda w pijalni smakuje tak samo jak w sezonie. Dobry czas na Pstrążną, dopóki trawa jest niska i widać układ skansenu.
Pełnia sezonu: kuracjusze, wycieczki do Czermnej i sierpniowy festiwal. Do Gór Stołowych lepiej wyruszać rano, bo po południu parkingi przy Błędnych Skałach są pełne.
Najlepsza pora na to miasto. Buczyny nad Obniżeniem Kudowy przebarwiają się, w parku jest pusto, a pogoda bywa jeszcze długo łagodna.
Zdrój pracuje normalnie, zabiegi odbywają się w budynkach. Śniegu w samej dolinie bywa mało, ale wyżej, po czeskiej stronie i w Górach Orlickich, warunki są już zimowe.
Inne atrakcje w Kotlinie Kłodzkiej
Odległości w linii prostej od „Kudowa-Zdrój — uzdrowisko" — policzone z rzeczywistych współrzędnych. Drogą bywa dłużej.
Gdzie spać blisko
Pracujemy nad listą sprawdzonych obiektów w regionie Kotlina Kłodzka. Jeśli prowadzisz pensjonat, domek lub apartament w okolicy — zgłoś swój obiekt.
Dodaj swój obiekt →